به مناسبت شروع محرم
و بر حسيني مي گريند که آزادانه زيست و آزادانه مرد.
دکتر شریعتی
حسین را کشته بودند همان روزی که حتی یادشان رفت پیکر پاک پیامبر را به خاک بسپارند. حسین را کشته بودند همان روزی که در تصاحب قدرت همه حدود را شکستند و هر خطایی را جایز شمردند. حسین را کشته بودند همان روزی که بر صندلی قدرت تکیه زدند و به انباشت ثروت های بادآورده پرداختند. حسین راکشته بودند همان روزی که ابوذر تبعیدی شد و شراب خوارگان همه کاره. حسین را کشته بودند همان روزی که نسبت های حقیقی را فراموش کردند و نسبت های اعتباری را جایگزینش کردند. حسین را کشته بودند همان روزی که نماز را کشتند و مسجد را آذین بستند. حسین را کشته بودند همان روزی که موسی را رها کردند و سامری را پسندیدند. حسین را کشته بودند همان روزی که ابراهیم را رها کردند و بت تراشیدند. حسین را کشته بودند همان روزی که معاویه کاخ نشین شد و گفتند رعایت شان حاکم را می کند. حسین را کشته بودند همان روز که معاویه به امامت پیش افتاد و اقتدایش کردند. حسین را کشته بودند همان روزی که رازدانی چون مرتضی را پشت کردند و ابلهی چون اشعری را ترجیح دادند. حسین را کشته بودند همان روزی که از دین قباهای فاخر دوختند و بر تن پوشیدند. حسین را کشته بودند همان روز که ابن زیاد به کوفه آمد و از حسین بازش نشناختند و به خیال اینکه حسین است به استقبالش شتافتند و برایش هلهله زدند.
(جهل بی سوادی نیست جهل خود را خدا دانستن است...)