موتور های دیزل چگونه کار می کنند؟

یکی از محبوب ترین مقالات سایت HowStuffWorks طرز کار موتور خودرو است ، که در مورد اساس اولیه موتور های احتراق داخلی توضیح می دهد و در مورد سیکل چهار زمانه بحث می کند و در موتور تمام سیستم های کمکی که به موتور کمک می کنند تا کار انجام دهد صحبت می کند. برای یک مدت طولانی بعد از انتشار این مقاله ، یکی از سوالهای بسیار متداولی که می پرسند این است: که چه تفاوتی بین موتور های بنزینی و دیزلی وجود دارد ؟
رودولف دیزل ایده موتور های دیزل را توسعه داد و در سال ۱۸۹۲ حق ثبت اختراع آلمان را بدست آورد . هدف او بوجود آوردن موتوری با بازده بالا بوده است . موتور های بنزینی در سال ۱۸۷۶ اختراع شد ، که خصوصاً در آن موقع بازده بالایی نداشتند .

ادامه نوشته

اين پروژه مشترك نيروي هوايي، دريايي و سازمان‌ ناساي آمريكا است

هارپ چيست؟
اين پروژه مشترك نيروي هوايي، دريايي و سازمان‌ ناساي آمريكا است و در حقيقت، بخشي از نسل جديد سلاح‌هاي پيشرفته اين كشور محسوب مي‌شود. اين پروژه، متشكل از سيستمي از آنتن‌هاي بسيار قدرتمندي است كه تواناي خلق «تغييرات محلي كنترل شده در سطح يون كره» را دارند. دكتر «نيكلاس بگيج» دانشمند برجسته آمريكايي كه از مخالفين جدي و از جمله افرادي است كه در پي دامن زدن به مخالفت‌هاي عمومي عليه اين برنامه است، هارپ را اين گونه توصيف مي‌كند:
«هارپ، تكنولوژيي است كه بر پايه انتشار امواج راديويي فوق‌العاده قدرتمند بنا نهاده شده است؛ امواجي كه انعكاس يافتن‌شان به سطح يون كره يا همان سطح فوقاني جو، سبب گرم شدن و بالا رفتن سطح آن مي‌شود. در چنين شرايطي است كه امواج الكترو مغناطيسي ارسال شده، به زمين بازگشت نموده و در هر موجود جان‌دار و بي‌جاني نفوذ مي‌كند.»
دكتر «روسالي برتل»، هارپ را به مثابه بخاري غول‌آسا برمي‌شمارد كه مي‌تواند به اختلالاتي عظيم در سطح يون كره دامن زده و نه تنها حفره‌هايي عظيم را در آن خلق كند، بلكه شكاف‌هايي طويل نيز در اين سطح محافظ زمين كه مانع اصلي براي هجوم اشعه‌هاي مرگبار جوي است، ايجاد مي‌نمايد.

برای مطالعه بیشتر به ادامه مطلب بروید:

ادامه نوشته

معمای چرخ گاری

دید کلی

حتما تاکنون حرکت چرخهای یک اتومبیل را دیده‌اید. ولی آیا تا به حال فکر کرده‌اید که آیا ممکن است یک قسمت از چرخ سریعتر از قسمتهای دیگر حرکت کند؟شاید پاسخ دهید، چرخ اتومبیل یک جسم یکپارچه است پس چگونه چنین امری می‌تواند امکانپذیر باشد، ولی این امر واقعا امکانپذیر است.

یک آزمایش

یک تکه کاغذ رنگی از پهلو به چنبر چرخ گاری (یا به لاستیک رویی چرخ اتومبیل یا دوچرخه) بچسبانید و وقتی گاری (یا دوچرخه) حرکت می کند به کاغذ نگاه منید پدیده عجیبی خواهید دید. وقتی کاغذ در قست پایین چرخ متحرک قرار دارد خیلی واضح و خوب دیده می شود، اما هنگامی که در قسمت بالای چرخ فشار می گیرد با چنان سرعتی حرکت می‌کند که شما حتی نمی توانید آن را ببینید.

چنین بر می‌آید که گویا قسمت بالایی چرخ از قسمت پایین آن سریعتر حرکت می‌کند. اگر پره‌های بالایی و پایینی چرخ یک گاری در حال حرکت را باهم مقایسه کنیم. همین پدیده را مشاهده خواهیم کرد. دیده می‌شود که پره‌های بالایی بهم چسبیده و به صورت واحد یکپارچه‌ای در آمده‌اند، در صورتی که پره‌هایی پایین را جدا از یکدیگر مشاهده می‌کنیم. باز هم پدیده طوری صورت می‌گیرد که گویا قسمت بالایی چرخ از قسمت پایین آن سریعتر حرکت می‌کند.

حقیقت چیست؟

خیلی ساده است. قسمت بالایی چرخ گاری در حال حرکت ، واقعا از قسمت پایین آن سریعتر حرکت می‌کند. این واقعیت در نگاه اول باور نکردنی به نظر می‌رسد، در صورتیکه با کمی تفکر می‌توان صحت آن را دریافت. هر نقطه چرخ یک گاری در حال حرکت در آن واحد دو حرکت انجام می‌دهد، به دور محور می‌چرخد و در عین حال یک حرکت رو به جلو نسبت به سطح زمین دارد. این دو حرکت با هم ترکیب می‌شوند.

فرض کنید چرخ از راست به چپ حرکت می‌کند. نقطه بالایی چرخ یک حرکت از راست به چپ حول محور خود دارد در حالیکه نقطه پایینی از چپ به راست حول محور خود حرکت می‌کند. پس در نقطه بالایی حرکت دورانی چرخ با حرکت رو به جلو آن جمع می‌شود، زیرا هر دو در یک جهت‌اند. اما در نقطه پایین آیند و حرکت از هم کم می‌شوند چون در خلاف جهت یکدیگرند به این دلیل است که قسمتهای بالایی چرخ از قسمت پایین آن نسبت به یک ناظر ساکن سریعتر حرکت می‌کند.

کند حرکت‌ترین قسمت چرخ

به آسانی می‌توان فهمید که نقاطی از چرخ که در یک لحظه معین با زمین تماس دارند، از همه نقاط دیگر آن کند‌تر حرکت می‌کنند. اگر دقیق‌تر بگوییم، این نقاط در لحظه تماس با زمین کاملا بی‌حرکت هستند. چون دو سرعت حرکت رو به جلو و حرکت به دور محور کاملا برابر و خلاف جهت هستند. البته تمام آنچه گفته شد فقط درباره چرخی که روی زمین می‌غلتد، صادق است نه درباره چرخی که بدون تغییر مکان به دور محور خود می‌چرخد. چون در این حالت حرکت انتقالی رو به جلویی وجود ندارد تا با سرعت حرکت به دور محور جمع یا کم شود. در این مورد (چرخش بدون تغییر مکان) تمام نقط سرعت یکساننی دارند.

حقيقت شفق قطبي

شفق قطبي چيست و چگونه تشكيل مي شود؟

نيروهاي لورنتس كه موجب انحراف مسير الكترونها در ميدان هاي مغناطيسي مي شود در بسياري از پديده هاي طبيعي تجلي مي يابند و فقط با ياري گرفتن از اين نيروها توضيح آنها ممكن است. يكي از تماشايي ترين و با شكوهترين پديده ها از اين نوع شفق قطبي است، كه مشخصه عرض هاي جغرافيايي بالا , نزديكي هاي شمال يا جنوب مدار قطبي است. پديده شگفت آور و زيبايي كه در طول شب قطبي طولاني در آسمان ديده مي شود.

آسمان تابان مي شود و نقش هايي با رنگها و شكل هاي گوناگون ديده مي شود. گاهي داراي شكل كمان يكنواخت ، ساكن يا تپنده است و گاهي عبارت است از شمار زيادي پرتو با طول موج هاي متفاوت ، كه مانند پرده ها و نوارها بازي مي كنند و پيچ و تاب مي خورند. رنگ تاباني از سبز مايل به زرد به سرخ و بنفش مايل به خاكستري تغيير مي كند. طبيعت و منشا شفق هاي قطبي زمان درازي به كلي پوشيده مانده بود. تا اينكه به تازگي براي اين راز توضيح رضايت بخشي پيدا شد.

ارتفاع شفق هاي قطبي

قبل از همه , دانشمندان موفق شدند ارتفاعي را كه شفق هاي قطبي ظاهر مي شوند، تعيين كنند. به اين منظور از يك تاباني از دو نقطه به فاصله چند ده كيلومتر از يكديگر عكس گرفتند. به كمك چنين عكس هايي ثابت كردند كه شفق هاي قطبي در ارتفاع 80 تا 100 كيلومتري بالاي زمين (بيشتر اوقات در ارتفاع 100 كيلومتر) ظاهر مي شوند. به اين ترتيب دريافتند كه شفق هاي قطبي تاباني گازهاي رقيق موجود در جو زمين هستند، كه تا اندازه اي به تاباني در لامپ هاي تخليه گاز شبيه مي باشند.

دوره تناوب ظهور شفق هاي قطبي

رابطه جالب بين شفق هاي قطبي و پديده هاي ديگر روشن است. شفق هاي قطبي با دوره هاي متفاوت مشاهده مي شوند. اختلاف دوره هاي شفق قطبي بعضي اوقات به چندين سال مي رسد. مشاهدات چندين ساله آشكار ساخته اند كه دوره هاي زيادي ماكزيمم شفق هاي قطبي به طور مرتب در 11.5 سال تكرار مي شوند . در طول اين مدت ، شماره شفق هاي قطبي نخست سال به سال كاهش مي يابد و سپس شروع مي كند به زياد شدن تا مقدار آن در 11.5 سال از نو به ماكزيمم مي رسد.

ساير پديده هاي زيباي جوي

مشاهده سطح خورشيد ، از خيلي پيش ، وجود لكه هاي تار و نامنظمي را روي قرص آن آشكار ساخته اند كه اغلب شكل و جايشان عوض مي شود، معلوم شده است كه تعداد و مساحت كل اين لكه ها از سالي به سال ديگر ، نه به طور كاتوره اي بلكه با همان دوره 11.5 سال , تغيير مي كنند . در اين فرايند , ماكزيمم لكه هاي خورشيدي ، يا فعاليت خورشيدي ماكزيمم ، همزمان با شفق قطبي ماكزيمم عارض مي شوند و نابودي آنها نيز با هم هماهنگ مي باشد.

تعداد توفان هاي مغناطيسي به ماكزيمم خود مي رسد. در سالهاي اخير رابطه مشابهي بين فعاليت خورشيدي (تعداد لكه هاي خورشيدي) و شرايط انتشار امواج راديويي در لايه هاي بالاي جو اثبات شده است. بنابراين مساله ، علاوه بر معناي نظري محض ، اهميت عملي نيز پيدا كرده است.

فرضيه بيركلند در مورد لكه هاي خورشيدي

بيركلند (B.Birkeland ) دانشمند نروژي با مقايسه نتايج اخير اين فرضيه را مطرح كرد كه لكه هاي خورشيدي ناحيه هايي هستند كه آنها باريكه هاي ذرات باردار (الكترونها) به داخل فضاي اطراف گسيل مي شوند. اين ذرات با رسيدن به لايه هاي بالاي جو زمين ، از طريق برخوردهاي الكترون در اين لايه ها ، مشابه تخليه گاز در لوله ، گازها را به تاباني وا مي دارند. اين الكترون ها همچنين روي ميدان مغناطيسي زمين و شرايط انفجار امواج راديويي مجاور زمين اثر مي گذارند.

يك پرسش و يك پاسخ

اگر نظريه بيركلند درست باشد، چرا شفق هاي قطبي در عرض هاي بالا ، يعني در نواحي نزديك به قطب ها مشاهده مي شوند؟ در صورتيكه مي دانيم پرتوهاي خورشيد تمام سطح زمين را روشن مي كنند. پاسخ اين پرسش را استرمر (Stermer) ، دانشمند نروژي ديگر پيدا كرد. ذرات باردار گسيل شده از خورشيد به جو زمين مي رسند و به درون ميدان مغناطيسي آن نفوذ مي كنند. در آنجا نيروي لورنتس بر آنها اثر مي كند. و آنها را از مسير اوليه خود منحرف مي سازد.

استرمر محاسبات رياضي پيچيده اي انجام داد و مسير اين الكترون ها را در ميدان مغناطيسي زمين حساب كرد. او نشان داد كه ذرات باردار منحرف شده توسط ميدان مغناطيسي زمين ، به يقين فقط به نواحي قطبي كره زمين وارد مي شوند.

كاربرد ويژه نيروي لورنتس

اين نظريه كه در انحراف ذرات باردار در ميدان مغناطيسي زمين نيروي لورنتس را به حساب مي گيرد، با شمار زيادي از نتايج آزمايشگاهي به خوبي همخواني دارد و در حال حاضر پذيرش همگاني يافته است. هر چند به تازگي براي توضيح كمي تمامي اين ديدگاه دشواريهايي بروز كرده است.

مدلسازي سيستم هاي هوشمند مجتمع و كاربرد آن در پايداري سطوح شيب دار

     از آنجايي كه بسياري از تونل ها و شيب ها بايد در شرايط سخت و غير قابل پيش بيني ايجاد شوند نياز به يك سيستم طراحي سريع و هوشمند ، در بين مهندسان به مسئله مهمي تبديل شده است . بنابراين، سيستم طراحي جديد بايد توانايي استفاده از اطلاعات جمع آوري شده از تجر به هاي قبلي و اطلاعات فني طرحهاي پيشين را دارا بوده و بتواند با استفاده ازآن ها بهترين ومناسب ترين سيستم نگهداري يا روش حفاري را در كوتاه ترين زمان ارائه دهد.

ادامه نوشته

مريخ را به صورت زنده مشاهده كنيد !

 

شركت گوگل براي افزايش محبوبيت نرم افزار گول ارث در ميان دوستداران نجوم، تغييرات عمده اي را در بخش مريخ اين برنامه به وجود آورده كه مهم ترين آن پخش تصاوير زنده از مريخ است.

در اين بخش كه "پخش زنده از مريخ" نام دارد، كاربران مي توانند تصاويري جديد و با كيفيت بسيار بالا را كه ناسا تنها چند ساعت پيش از آن از ماهواره ها دريافت كرده است، مشاهده كنند.

اين تصاوير توسط دوربين هاي تميس (THEMIS)، مستقر بر فضاپيماي اوديسه و هايريس (HiRISE) مستقر بر مدارگرد اكتشافي مريخ (MRO) تهيه مي شوند. شما مي توانيد جزو نخستين افرادي باشيد كه به عكس هايي كه تنها چند روز يا حتي چند ساعت پيش گرفته شده اند بنگريد. همچنين مي توانيد مسير مدار ماهواره ها را بصورت زنده تماشا كرده و بررسي كنيد كه تصوير بعدي از كدام منطقه گرفته خواهد شد.

در بخش "نقشه هاي قديمي" كاربران مي توانند با سفر در زمان، به عقب بازگشته و سيارۀ سرخ را (به كمك نقشه هاي قديمي كشف شده) از ديد پيشگامان علوم مريخي نظير جيوواني شپارلي، پرسيوال لاول و ديگران مشاهده كنند.

 

 

چطور از اين امكانات استفاده كنيم؟

ابتدا گوگل ارث را باز كنيد و با انتخاب گزينۀ Mars از نوار ابزار، به نمايي سه بعدي از سيارۀ سرخ پرواز خواهيد كرد، سپس لايه هاي اطللاعاتي، تصاوير و عوارض سطحي پديدار مي شوند. ابزار هايي كه در گوگل ارث براي پيمايش و اكتشاف زمين داشتيم به همان شكل وجود دارند، با كليك موس خود مي توانيد زاويۀ دوربين يا چرخش كل سياره را تغيير دهيد.

 

آن چنان كه در نسخۀ اصلي گوگل ارث داريم، كاربران مي توانند مقالاتي در مورد بزرگترين درۀ منظومۀ شمسي به نام "والز مارينريز"، بلندترين آتشفشان آن "قله اليمپوس"، عارضه ي عجيب "چهره مريخي" و بسياري از مكان هاي ديگر را بخوانند. همچنين مي توانيد مسير مريخ پيماها را دنبال و  چشم اندازهاي با كيفيتي از سطح مريخ را مشاهده كنند.

معرفی مهندسی شیمی

مختصری درباره ی تاریخچه و زمینه های مهندسی شیمی

ادامه نوشته

REVERSE PROCESS

The Reverse-Process technology is based on periodic reversal (each 5-100 min) of gas flow through a catalyst bed to convert toxic admixtures to harmless compounds. The heat released during the reaction heats the gas to be purified, which makes the process autothermal. Periodic reversal of the gas flow facilitates the formation of a high-temperature reaction zone (300-600 оС) at the center of the catalyst bed, and the front inert layers serve for heat removal. Industrial plant for processing metallurgical gases to sulfuric acid with a capacity of 100000 m3/h, (Pechenganikel’ mining and metallurgical complex) realization-step: More than 30 plants of various capacities have been put into operation in Russia, CIS countries, United States, Japan, China, Bulgaria, and Australia. Plants abroad are being constructed by the Monsanto Env. - Chem. corporation (United States) under a license granted by the Boreskov Institute of Catalysis, SB RAS supplement-areas: Purification of gas emissions, including low-concentration gases, from nitrogen oxides, ammonia, sulfur dioxide, and organic impurities, including chlorine-containing compounds. The Reverse-process technology can be employed in the ferrous and nonferrous industries, mchine building, petrochemical and chemical industries (production of mineral fertilizers and explosives, plastics processing, etc.), food industries, etc.

Shuttle vector

 

A shuttle vector is a vector (usually a plasmid) constructed so that it can propagate in two different host species [1]. Therefore, DNA inserted into a shuttle vector can be tested or manipulated in two different cell types. The main advantage of these vectors is they can be manipulated in E. coli and then used in a system which is more difficult or slower to use (e.g.yeast, other bacteria)

Shuttle vectors include plasmids that can propagate in eukaryotes and prokaryotes (eg. both Saccharomyces cerevisiae and Escherichia  coli) or in different species of bacteria (eg. both E. coli and Rhodococcus erythropolis). There are also adenovirus shuttle vectors, which can propagate in E. coli and mammals.

Shuttle vectors are frequently used to quickly make multiple copies of the gene in E. coli (amplification). They can also used for in vitro experiments and modifications (e.g. mutagenesis, PCR)

One of the most common types of shuttle vectors is the yeast shuttle vector [2]. Almost all commonly used S. cerevisiae vectors are shuttle vectors. Yeast shuttle vectors have components that allow for replication and selection in both E. coli cells and yeast cells. The E. coli component of a yeast shuttle vector includes an origin of replication and a selectable marker, e.g. antibiotic resistance, Beta lactamase. The yeast component of a yeast shuttle vector includes an autonomously replicating sequence (ARS), a yeast centromere (CEN), and a yeast selectable marker (eg. URA3, a gene that encodes an enzyme for uracil synthesis, Lodish et al. 2007).

كاربردهاي پزشكي فناوري ‌نانو

 

 

اگر مي‌شد بخشي از يك سلول را كه شكسته و آسيب ديده است جدا كرد و آن را با يك ماشين بيولوژيكي مينياتوري تعويض كرد چه مي‌شد؟ يا اينكه چه مي‌شد اگر بشر مي‌توانست ماشين‌هاي بسيار كوچكي در حد و اندازه مولكول‌ها بسازد تا به وسيله آنها داروها دقيقا در جايي كه بايد به بافت‌هاي بدن تحويل داده شود؟ اينها سناريوي فيلم‌هاي علمي تخيلي‌ 30يا 40سال پيش نيستند بلكه تحقيقاتي هستند كه همين امروز دانشمندان روي آنها كار مي‌كنند و درصورتي كه به نتيجه برسند انقلابي در علم پزشكي و شيوه زندگي بشر ايجاد خواهند كرد؛ اينها امكاناتي هستند كه پزشكي نانو مي‌خواهد در اختيار بشر  قرار بدهد.

پزشكي نانو در واقع كاربرد فناوري نانو در پيشگيري و درمان بيماري‌ها در بدن انسان است. اين دانش در حالت تكامل اين ظرفيت بالقوه را دارد كه علم پزشكي را كاملا دگرگون كند.
كاربردهاي ثبت شده و آزمايشگاهي پزشكي نانو، آزمايش‌هاي تشخيصي، شيمي‌درماني، پمپ‌هاي انسولين، تزريق‌هاي بدون سوزن، فعاليت‌هاي كمكي در بخش شنوايي، سنسورهاي مختلف پزشكي و سيستم تحويل دارو در بافت‌هاي بدن هستند.

يكي از مشكلاتي كه در حال حاضر در اين بخش پيش روي محققان قرار گرفته است، درك اثرات ذرات نانو بر محيط‌هاي زيستي در بدن و ميزان سمي بودن آنها درون بدن است. دولت‌هاي مختلف در سراسر جهان كارهاي زيادي در اين بخش انجام داده‌اند و تا سال 2006 حدود 130 نوع دارو و سيستم تحويل دارو در بدن به ثبت رسيده كه در آنها از فناوري نانو استفاده شده است.

انتظار مي‌رود در آينده نزديك فناوري نانو در بخش‌هاي مختلف پزشكي مانند بخش تحويل دارو به بافت‌هاي بدن، انواع و اقسام درمان‌ها و تصويربرداري‌هاي بسيار پر پيشرفته، انقلابي در علم پزشكي ايجاد كند.

سيستم تحويل دارو به بافت‌هاي بدن: در اين بخش محققان به دسترسي بيولوژيكي بافت‌ها به انواع داروها توجه مي‌كنند. منظور از دسترسي بيولوژيكي در اينجا ميزان حضور مولكول‌هاي خاصي از دارو است، با توجه به اينكه آيا آنها در بافت‌هاي خاص بدن مورد نياز هستند و اينكه دقيقا در كجا بيشترين كارايي را خواهند داشت. اين اهداف با استفاده از هدف‌يابي مولكولي به وسيله اجزايي كه مهندسي نانو در آنها وجود دارد، قابل تحقق است.

سرطان: قابليت‌هاي اجزاي نانو در بخش تومورشناسي يكي از رؤياهايي است كه سال‌هاي سال محققان در آرزوي آن بوده‌اند. استفاده از اين اجزا در تصوير‌برداري‌هاي پيشرفته مي‌تواند تصاويري استثنايي از مناطقي كه تومور در آنها ايجاد شده است، ارائه دهد. سايز اين اجزا همچنين به محققان اين امكان را داده است كه آنها را تا حد امكان به تومورها نزديك كنند و اطلاعات كافي از آنها به دست آورند. در تازه‌ترين تحقيقات محققان روي نانوذراتي كار مي‌كنند كه علاوه بر استفاده در عكسبرداري، از آنها مي‌توان براي درمان مستقيم تومورها استفاده كرد.

تصويربرداري: تعقيب جريان‌ها در بافت‌‌ها به پزشكان اين امكان را مي‌دهد كه ببينند جريان دارو به چه صورتي در بافت هدف انجام مي‌گيرد. تعقيب بخشي از سلول‌ها در بدن سخت است و به همين خاطر دانشمندان آنها را رنگ مي‌كنند. اما مشكل اينجاست كه سلول‌هايي كه بايد تحت تابش طول‌موج‌هاي مختلف از خود نور بتابانند، هميشه يكنواخت عمل نمي‌كنند و اين تصويربرداري‌ها را با مشكل روبه‌رو مي‌كند. دانشمندان با استفاده از برخي ذرات نانو كه به راحتي به فركانس‌هاي مختلف واكنش‌هاي تعريف شده مي‌دهند، مي‌توانند اين مشكل را حل كنند.

فناوري‌نانوي مولكولي يكي از زيرمجموعه‌هاي فناوري نانو است كه در آن به سازه‌هاي مولكولي توجه مي‌شود؛ ماشين‌هايي كه مي‌توانند ماده را در بخش‌هاي اتمي و مولكولي بازتعريف كنند. اين بخش از فناوري نانو كاملا نظري است و به‌نظر سال‌ها طول مي‌كشد تا به مرحله كاربرد برسد.

نانو روبات‌ها: نانوروبات‌ها وقتي كه به مرحله كاربردي برسند دنياي علم پزشكي را دگرگون خواهند كرد. با كاربردي شدن اين اجزا، نانوداروها با استفاده از آنها مي‌توانند وارد بدن شوند، بخش‌هاي آسيب ديده را شناسايي يا درمان كنند. در اين بخش به تازگي محققان در دانشگاه كارنگي ملون توانسته‌اند نانوموتوري توليد كنند كه به راحتي درون رگ‌هاي انسان حركت مي‌كند. اين اتفاق را مي‌توان نقطه عطفي در بخش پيشرفت نانوموتورها دانست.نانوروبات‌ها هنگام كار در بدن مي‌توانند توسط تصويربرداري ام‌آرآي ديده شوند. اين نانوربات‌ها ابتدا به بدن يك فرد تزريق مي‌شوند و پس از آن به بافتي كه براي آن تعريف شده است، مي‌روند.

ماشين‌هاي تعمير سلول: دكترها با استفاده از جراحي و داروها تنها بافت‌ها را تحريك مي‌كنند كه خود را التيام دهند. با استفاده از ماشين‌هاي سلولي اين روند با دستورات مستقيم ديگر همراه خواهند بود. در اين حالت با تزريق سوزن‌هاي خاصي كه باعث كشته شدن سلول‌ها نخواهند شد، ماشين‌هاي سلولي به سلول تزريق مي‌شوند. در اين صورت نانوماشين‌ها مي‌توانند با توجه به اين واقعيت كه سلول‌ها به مولكول‌هاي خارجي واكنش نشان مي‌دهند باعث ايجاد تغييراتي در كاركرد سلول‌هاي بيمار شوند و آنها را مستقيما براي بهبود تحريك كنند.